Bajki kojące

Polecane bajki kojące

• 

  Niedźwiedź i smutenka

  4,6

  ---

  858

  Żył sobie kiedyś niedźwiedź, który pewnego razu przypadkiem połknął smutenkę. Zrobiło mu się tak smutno, że musiał nawet wezwać lekarza. Doktor zbadał niedźwiedzia i powiedział: –– Cóż, wszystko jasne: połknąłeś smutenkę. Teraz musisz połknąć wesolinkę, żeby wyzdrowieć. –– Wesolinkę? –– powtórzył niedźwiedź. –– A skąd ja mam ją wziąć? –– Nie wiem –– odpowiedział lekarz. –– W lesie na pewno nie rośnie. Zapytaj przyjaciół, może oni wiedzą, gdzie jej szukać. Niedźwiedź posłuchał lekarza i poszedł do przyjaciół. Najpierw odwiedził swojego najbliższego przyjaciela, jenota i zapytał go: –– Jenocie, nie wiesz, skąd wziąć wesolinkę? Bardzo jej potrzebuję, lekarz mi ją przepisał. –– Nie wiem –– odpowiedział jenot. –– Ale mogę opowiedzieć ci zabawny dowcip, który dzisiaj usłyszałem. Jestem pewien, że też ci się spodoba! –– Dobrze, opowiedz, posłucham. Jenot opowiedział niedźwiedziowi dowcip, a ten mało się nie przewrócił ze śmiechu. Żart był taki zabawny! Niedźwiedź poszedł dalej i zobaczył zająca. –– Zajączku, pomożesz mi znaleźć wesolinkę? –– Nawet nie wiem, co to jest. Ale mogę poczęstować cię smacznym i wesołym daniem –– odpowiedział zając. –– Dobrze –– zgodził się niedźwiedź. Zajączek przygotował dla niego omlet, który ozdobił śmieszną „minką”. Z plasterków marchewki zrobił „oczka”, a ze szczypiorku –– uśmiechniętą „buzię”.

  • #Do 5 lat
  • #5–7 lat
  • #Dla chłopca
  • #Dla dziewczynki
  • #emocje
  • #strachy i lęki

  Słuchaj Czytaj
• 

  Aniołek i ludzie

  5,0

  ---

  606

  W Niebie mieszkał pewien mały anioł, który unikał ludzi. A wszystko dlatego, że potrafił widzieć nie tylko dobro, ale i zło. A zła w ludziach widział więcej niż dobra. Czasem nawet mu się nie chciało patrzeć na Ziemię, żeby się nie smucić. Jednak pewnego razu zauważył na dole niewielką złotą łunę. Był tak ciekawy, co to za blask, że po raz pierwszy od wielu lat postanowił polecieć na Ziemię. Kiedy sfrunął na dół, bardzo się zdziwił. Blask wydobywał się z małej dziewczynki. A dokładniej: z jej uśmiechu, który kierowała do wszystkich. –– Dzień dobry, śliczne dziecko –– przywitał się anioł. –– Dzień dobry! –– odpowiedziała dziewczynka i wręczyła mu malutki papierowy kwiatek, który sama zrobiła. –– Dziękuję bardzo! –– powiedział aniołek. –– A czy nie wolałabyś zostawić sobie takiej pięknej rzeczy? –– Nie, ja jeszcze mam –– odrzekła dziewczynka i pokazała mu duży, kolorowy bukiecik kwiatów. –– Mama mnie nauczyła je robić. Nie lubię zrywać żywych kwiatów, żal mi ich, bo prędko więdną, a te kwiatki też są bardzo ładne. Mały anioł był pod wielkim wrażeniem prostoty, dobroci i szczodrości dziewczynki. Zrozumiał, że pomimo obojętności i chłodu dokoła, ona całym sercem promieniała dobrocią. I tej dobroci w dziewczynce było tak dużo, że całe zło w pobliżu znikało. Dzięki tej dziewczynce anioł znów uwierzył w dobro i przestał unikać ludzi. Od tego czasu nie odstępował dziewczynki na krok.

  • #5–7 lat
  • #Dla chłopca
  • #Dla dziewczynki
  • #emocje
  • #strachy i lęki

  Słuchaj Czytaj
• 

  Oczka zmruż, zaśnij już!

  4,0

  ---

  1247

  Była sobie kiedyś dziewczynka o imieniu Natalka, która nie potrafiła szybko zasypiać. Kładła się wieczorem do łóżeczka, ale sen nie przychodził. Natalka długo przewracała się z boku na bok. Im więcej czasu mijało bez snu, tym bardziej się denerwowała. A kiedy leżenie w łóżeczku stawało się już całkiem nudne i smutne, dziewczynka zaczynała płakać. –– Natalciu, czemu ty nie śpisz? –– pytała ją mama. –– Nie wiem –– odpowiadała dziewczynka. –– Coś cię martwi? –– Nie wiem. –– A dlaczego płaczesz? –– Nie wiem... Pewnego razu Natalka, jak zwykle, wykąpała się przed snem, a następnie położyła do łóżka. Znów nie mogła zasnąć i wierciła się z boku na bok, aż nagle usłyszała czyjś szept: –– Cześć! –– Kto tu jest? –– dziewczynka początkowo się przestraszyła. –– Jestem obłoczkiem snu. Przybyłem, żeby pomóc ci szybciej zapadać w przyjemny i głęboki sen. –– Cześć! A to można nauczyć się szybko zasypiać? –– zdziwiła się Natalka. –– Oczywiście! –– odpowiedział z uśmiechem obłoczek. –– Chcesz spróbować? –– Pewnie! –– W takim razie rozluźnij się i nie martw się niczym. Skup się tylko na swoim oddechu. Weź głęboki wdech przez nos, policz w myślach do trzech, a następnie powoli wydychaj powietrze przez usta. Powtórz to co najmniej dziewięć razy. Ale jeśli będziesz miała ochotę, wykonuj to ćwiczenie oddechowe tyle razy, ile chcesz, aż całkowicie się rozluźnisz i zaśniesz.

  • #Do 5 lat
  • #5–7 lat
  • #Dla chłopca
  • #Dla dziewczynki
  • #emocje
  • #rozwój umysłu
  • #strachy i lęki

  Słuchaj Czytaj
• 

  Tatuś dla niedźwiadka

  5,0

  ---

  386

  Był sobie raz mały niedźwiadek, który nie miał taty. Wychowywała go tylko mama, ale niedźwiadek tym się nie martwił. Bardzo kochał swoją mamę i zawsze jej pomagał w pracach domowych. Jednak niedźwiadek zawsze był ciekaw, jak to by było, gdyby razem z nimi mieszkał tata? ― Do czego jest potrzebny tata? ― zapytał małą wiewiórkę. ― Żeby zarabiał pieniądze i chodził ze mną na spacery ― odpowiedziała wiewióreczka. ― A do czego tobie jest potrzebny tatuś? ― zapytał niedźwiadek swojego przyjaciela zajączka. ― Żeby mi czytał bajki i uczył mnie ciekawych i ważnych rzeczy ― odpowiedział zajączek. ― A ty jak myślisz, do czego jest potrzebny tata? ― zapytał w końcu myszkę. ― Żeby moja mama była szczęśliwa, wtedy nam wszystkim jest dobrze ― wyjaśniła myszka. ― Jak fajnie, że wy macie swoich tatusiów! Wychodzi na to, że oni są bardzo potrzebni! ― zawołał niedźwiadek i odszedł. Niedźwiadek usiadł w lesie na pieńku i zapłakał. A tu koło niego przypadkiem przechodził duży niedźwiedź, którego wszyscy nazywali ― Misiewicz. Wiele zwierząt się go bało, ale wszyscy go szanowali. ― Czemu płaczesz, mały? ― zapytał Misiewicz. ― Dlatego, że nie mam taty. Wszyscy mają tatusiów, a ja nie ― odpowiedział niedźwiadek, ocierając łzy. ― Coś takiego...! A może chciałbyś, żebym ja był twoim tatą? ― zaproponował Misiewicz. ― Będziemy razem spacerować i uczyć się różnych mądrości. ― Fajnie! Pewnie, że chcę. A czy możesz też uszczęśliwić moją mamę? ― zapytał niedźwiadek.

  • #Do 5 lat
  • #Dla chłopca
  • #Dla dziewczynki
  • #zmiany w życiu
  • #relacje rodzinne

  Słuchaj Czytaj