Wielkie serce

Żył sobie na świecie samotny piesek, który nie miał swojego pana. Dlatego mieszkał na ulicy i często marzł nocami, bo nie miał nawet swojej budki. I nie było nikogo, kto by go ogrzał. Pewnego wieczoru, kiedy piesek szukał sobie jakiegoś miejsca do spania, zobaczył smutnego kotka, który siedział i drżał z zimna. ― Hej, czemu jesteś taki smutny? ― zapytał piesek. ― Zimno mi i chcę do domu... ― odpowiedział kotek. ― Co się stało? Czemu nie jesteś teraz w swoim domu? ― Moi poprzedni państwo się wyprowadzili, a mnie wyrzucili na ulicę. Powiedzieli, że w nowym mieszkaniu niepotrzebny im kot... ― Kotek rozpłakał się. ― Bądźmy przyjaciółmi ― zaproponował piesek. ― Razem będzie nam cieplej i nie tak strasznie. ― Spróbujmy! ― zgodził się kotek. Piesek i kotek przytulili się do siebie w kąciku pod ławką, grzejąc się wzajemnie. Rano kotek obudził się i podziękował nowemu przyjacielowi: ― Dziękuję ci za ciepło i troskliwość! Jesteś tak samo mały jak ja, ale masz wielkie serce! ― Nie ma za co. Mnie przy tobie też było ciepło. Mam pomysł, wybierzmy się w ciepłe kraje i już nigdy nie będzie nam zimno ― zaproponował piesek. Kotek zgodził się i obaj wybrali się w wielką podróż.