Superkurczak

Kurczaczek Pufcio od chwili, kiedy wykluł się z jajka, marzył, żeby zostać superbohaterem. –– Gdybym miał supersiłę, wszystkim bym pokazał, na co mnie stać! –– marzył, patrząc w niebo. Pewnego roku, niedługo przed Bożym Narodzeniem, postanowił poprosić Świętego Mikołaja o spełnienie swojego największego marzenia. „Drogi Święty Mikołaju! –– napisał kurczaczek w liście. –– Proszę, podaruj mi na Gwiazdkę czarodziejski płaszcz, który da mi ogromną siłę, kiedy tylko go założę”. Włożywszy list do koperty, przekazał go gołębiowi pocztowemu z prośbą o jak najszybsze dostarczenie go Świętemu Mikołajowi. Jakie było jego zdziwienie, gdy następnego dnia otrzymał odpowiedź, którą przyniósł ten sam gołąb. „Drogi Pufciu! –– napisał Święty Mikołaj. –– Dziękuję za list. Mam taki płaszcz, ale na razie ci go nie dam. On daje siłę tylko silnym, a słabym –– jedynie słabość. Dlatego, jeśli chcesz go nosić, musisz najpierw nad sobą popracować. Przekażę ci w tym liście, co należy zrobić, zanim dostaniesz ode mnie płaszcz. Po pierwsze...” I akurat w tym momencie lunął deszcz. Litery w liście się rozmazały i kurczaczek nie zdołał doczytać listu od Mikołaja do końca. Bardzo to go zmartwiło, aż się rozpłakał. –– Co się stało? –– zapytał stary żółw, który akurat przechodził obok.