Smutna księżniczka

W pewnym zaczarowanym zamku mieszkała smutna księżniczka. Całymi dniami nic nie robiła tylko się smuciła. A to jedno jej się nie podobało, a to drugie... Wszyscy już mieli dość jej smęcenia. Rodzice robili wszystko, żeby ją rozweselić, ale nic nie pomagało. Pewnego dnia księżniczka siedziała w swoim pokoju i jak zwykle się smuciła. Nagle przez otwarte okno wleciał niezwykle piękny motyl. Zawisł w powietrzu przed oczami księżniczki, a potem niespodziewanie przemówił ludzkim głosem: –– Dlaczego jesteś taka smutna? Księżniczka była zaskoczona, że motyl do niej przemówił, ale odpowiedziała: –– A z czego mam się cieszyć? Siedzę tu sama całymi dniami, żyć mi się już odechciewa. –– No a kto ci zabrania iść i pobawić się z koleżankami? –– zapytał motyl. –– Nie chcę. –– No to zajmij się czymś interesującym. –– Nie chcę. –– To wyjrzyj przez okno i popatrz na piękny ogród przy waszym zamku. –– Nie chcę. –– No widzisz, problem w tym, że ty sama niczego nie chcesz, a smucić się chyba bardzo lubisz –– oświadczył motyl. –– Nieprawda –– odpowiedziała księżniczka. –– Jeśli w tej chwili jesteś smutna, to znaczy, że tego chcesz. –– A więc jeśli zdecyduję się zrobić coś innego, to mi się to uda? –– Oczywiście! –– wykrzyknął motyl. –– Uda ci się wszystko, czego zapragniesz. A teraz zagrajmy w grę „Chcę”. Zasady już znasz. Będę ci proponować różne rzeczy, a ty na wszystko odpowiadaj „chcę”. –– Dobrze, spróbujmy –– zgodziła się ostrożnie księżniczka. –– Proponuję ci więc pobawić się z koleżankami w berka.