Ocean

W pięknej turkusowej przestrzeni oceanu urodził się mały delfin. Delfinek chciał wszystko wiedzieć, wszystko zobaczyć i dotknąć swoim uroczym noskiem. Ale na razie pływał tylko razem z mamą w dużym stadzie delfinów. Tak przemieszczali się z miejsca na miejsce, żywiąc się srebrzystymi, błyszczącymi rybkami, które spotykali po drodze w dużych ławicach. Czasami przepływały obok nich ogromne żółwie morskie. Delfinek był ciekawy, jak żółwie oddychają w wodzie, ponieważ on sam, podobnie jak inne delfiny, musiał wypływać na powierzchnię, aby nabrać powietrza do płuc. A żółwie pływały sobie swobodnie. — Mamo, jak oddychają żółwie? — zapytał delfinek, śledząc wzrokiem kolejnego żółwia morskiego z mocnym pancerzem. — Pływają tak długo obok nas pod wodą. Ale kiedy my się wynurzamy, one zostają. — Żółwie też oddychają płucami, tak jak my, synku — odpowiedziała mama. — Tylko one mogą długo nie wdychać powietrza, nawet do pięciu godzin. Potrafią nawet spowolnić bicie serca. Dlatego żółwie żyją bardzo długo. Zaciekawiony delfinek podpłynął bliżej do żółwia. Wiedział już, że żółwie nie gryzą. To znaczy nie gryzą delfinów.