Myszka nie śpi

Żyła sobie kiedyś mała myszka, która nie lubiła spać. Wszyscy mieszkańcy lasu każdego wieczoru kładli się do swoich łóżek, a ona zasypiała dopiero wtedy, gdy już padała ze zmęczenia. Pewnego razu myszka musiała iść poszukać sobie pożywienia. Nie spała już trzecią noc z rzędu i wychodząc z norki, upadła z wyczerpania prosto na ścieżkę. Leżała na ziemi, głodna i ledwo żywa. Obok myszki przebiegała wiewiórka. Zobaczyła ją, przestraszyła się i wezwała na pomoc drozda, który był w lesie lekarzem. Drozd obejrzał myszkę i powiedział: ― Moja droga, masz poważny niedobór snu! ― Cooo...? ― wykrztusiła myszka słabo. ― Trzeba spać każdej nocy ― pouczył ją drozd ― i kłaść się spać o odpowiedniej porze. Pamiętaj: bez snu nie wyzdrowiejesz! Miałaś szczęście, że nie przechodził obok lis, bo szybko by cię zjadł. Kiedy myszka zasnęła, wiewiórka i drozd ostrożnie przenieśli ją do norki, położyli na łóżeczku i przykryli listkiem jak kocem. Nasza myszka spała trzy dni, a kiedy się obudziła, zrozumiała, że znów jest zdrowa! Od tego czasu myszka doszła do wniosku, że nie może się obejść bez snu. Od tamtej pory spała o odpowiedniej porze, żeby być silna i zdrowa.