Miriel

Nad pewnym morzem mieszkała czarodziejka imieniem Miriel. Była ona najpotężniejsza na całym wybrzeżu. Miriel potrafiła powstrzymywać burze, przywoływać deszcz i rozmawiać z ptakami. Pewnego dnia Miriel wybrała się na spacer wzdłuż wybrzeża i zawędrowała w miejsce, gdzie nigdy wcześniej nie była. Nagle czarodziejka usłyszała, jak ktoś płacze w oddali. Miriel przeszła jeszcze kawałek i zobaczyła rybkę, która utknęła w rybackiej sieci. Miriel ulitowała się nad rybką, wyplątała ją z sieci i wypuściła do morza. — Dziękuję ci za pomoc i dobre serce, Miriel! — zawołała radośnie rybka, a potem smutno dodała: — Jestem księżniczką-rybką z odległego królestwa. Zły morski czarownik porwał moich rodziców i uwięził ich w swoim podwodnym zamku. To bardzo poruszyło Miriel i postanowiła pomóc księżniczce-rybce. Razem zanurkowały w głębiny morza i udały się do podwodnego zamku złego czarownika. Miriel użyła całej swojej magii, zniszczyła jego zaklęcia i uwolniła rodziców księżniczki. Zły czarownik poniósł sprawiedliwą karę, a rodzina księżniczki-rybki w końcu odzyskała wolność. W dowód wdzięczności księżniczka-rybka podarowała Miriel źródło nieskończonej mocy, by czarodziejka mogła być obrończynią nie tylko mieszkańców wybrzeża, ale także mieszkańców morza.