Mądra ropucha

mudra-zhabka
W pewnym czarodziejskim lesie rosła sobie piękna róża. Niedaleko niej, na bagnach, mieszkała stara ropucha, która bardzo lubiła codziennie przychodzić do róży. Pewnego razu róża zapytała ropuchę: –– Dlaczego do mnie przychodzisz? –– Żeby cię podziwiać –– odpowiedziała ropucha. –– Jesteś dla mnie jak lustro: w tobie odbija się również moje piękno. –– Jak to możliwe? Przecież jesteś brzydka! –– wykrzyknęła róża. –– To możliwe. Jesteś na mnie zła, ponieważ przypominam ci o twoich słabościach. –– Nieprawda! Jestem piękną różą i wiem o tym. –– Oczywiście, że jesteś piękna! W każdym z nas jest coś dobrego i coś złego, inaczej świat nie byłby tak różnorodny i ciekawy. Po tych słowach ropucha wróciła do swojego bagna. A róża zastanowiła się nad jej słowami. Mijały dni, a ropucha nadal przychodziła do róży, aby podziwiać ją i dzielić się swoimi przemyśleniami. Nadeszły mrozy, wszyscy mieszkańcy lasu schronili się w swoich norach i legowiskach. Tylko ropucha nadal przychodziła do swojej róży. Okrywała ją mchem i liśćmi, żeby kwiatowi było cieplej. A róża z wdzięcznością patrzyła na ropuchę i mówiła: –– Jakie piękne są twoje uczynki! Dziękuję ci za troskę.
4,5
54
  • 7–9 lat
  • 9+ lat
  • Dla chłopca
  • Dla dziewczynki
  • emocje
  • relacje rodzinne

Żeby czytać bajki lub słuchać bajek, musisz się zalogować

Zaloguj się

Pliki cookie

Używamy plików cookie, aby ulepszyć działanie serwisu. Klikając „Akceptuj wszystkie”, wyrażasz zgodę na przetwarzanie plików cookie zgodnie z polityką prywatności

Background
Background