Leśni przyjaciele

W Krainie Cudów, za ogromnym niebieskim oceanem i wysokimi, zaśnieżonymi górami, leży cudowny las. W nim nigdy nie było zimy. Każde drzewo, każdy krzaczek w tym lesie wypełniało ciepło i światło. W tym niezwykłym miejscu mieszkała czwórka przyjaciół: zajączek Szybkonogi, wiewióreczka Kitka, lisiczka Rudzia i niedźwiadek Tuptaczek. Każdego dnia bawili się wesoło przy śpiewie ptaków i szumie strumyka. Tuptaczek był ich przywódcą. Nieustannie wymyślał nowe zabawy, był największy i najsilniejszy z nich. Pozostałe zwierzątka zawsze go słuchały. Tego dnia również wymyślił nową zabawę. Należało schować na polanie orzech laskowy, a kto pierwszy go znajdzie ― ten go zje. Kitka ucieszyła się najbardziej, bo bardzo lubiła orzechy. Za to zajączek w ogóle nie jadł orzechów, więc zaproponował, żeby schować marchewkę. Przyjaciele śmiali się wesoło. Każdy proponował, żeby nagrodą był jego ulubiony przysmak. Wydawało się, że nic nie może zakłócić ich dobrego humoru. Jednak wysoko w górach zamieszkała zła Lodowa Czarownica. Miała paskudny charakter ― cieszyła się, kiedy udawało się jej zrobić komuś jakąś przykrość. Poza tym nienawidziła słońca, ciepła i radości. Czarownica nudziła się i patrząc przez swoje zaczarowane lustro na wesołe zwierzęta, wpadła na pomysł, jak sobie poprawić humor.