Kaprysy przyjaciółki

Były sobie kiedyś dwie nierozłączne przyjaciółki, Kasia i Irka. Razem się bawiły, razem chodziły do przedszkola, razem jeździły z rodzicami na wycieczki za miasto. Kasia była miła i trochę naiwna. A Irka –– bardziej energiczna i sprytniejsza. Jednak Kasia tego nie zauważała, po prostu lubiła swoją przyjaciółkę. Nawet często spełniała jej zachcianki. A Irka wykorzystywała zaufanie Kasi i robiła wszystko na swoją korzyść. –– Kasiu, jutro musisz mi przynieść pieniążek, inaczej nie dam ci swojej bransoletki –– oznajmiła Irka pewnego razu. –– Dobrze, postaram się. Ale skąd mam go wziąć? –– odpowiedziała Kasia. –– Poproś mamę, niech ci da pieniążek dla mnie. –– Dobrze, poproszę. Kiedy Kasia wróciła do domu, zaraz poprosiła swoją mamę: –– Mamusiu, daj mi pieniążek. –– A na co ci on, córeczko? –– Irka powiedziała, że muszę jej przynieść pieniążek. –– A to dlaczego? –– zdziwiła się mama. –– Wtedy ona podaruje mi swoją bransoletkę –– odpowiedziała Kasia. –– Córeczko, odpowiedz mi, proszę, na dwa pytania: po co ci jej bransoletka i czy naprawdę uważasz, że musisz przynosić komuś pieniądze za każdym razem, gdy cię o to poprosi? –– Nie pomyślałam o tym od razu –– przyznała Kasia z zakłopotaniem. –– Rzeczywiście, po co mi cudza bransoletka? Przecież mam swoje, i to bardzo piękne!