Już nie złośliwa

Żyła sobie kiedyś mała dziewczynka, która uwielbiała być niegrzeczna. Jeśli coś jej się nie podobało, od razu zaczynała płakać. Jeśli ktoś się czymś bawił, ona też zaraz chciała tę zabawkę. Czasami zdarzało się, że zabawka wcale nie była dziewczynce potrzebna, ale nie pozwalała nikomu się nią bawić, ze złośliwości. Kiedy koleżanki i koledzy ją pytali: „Dlaczego jesteś taka niedobra?” –– mała dziewczynka odpowiadała, że będzie robić tak, jak się jej podoba. Jednak, jeśli ktoś obok zachowywał się tak, jak nie podobało się dziewczynce, ta natychmiast zaczynała krzyczeć i tupać ze złości. Inne dziewczynki i chłopcy w końcu mieli tego dość i zostawili ją samą. Przestali ją zapraszać do zabawy i w ogóle z nią nie rozmawiali. Po jakimś czasie dziewczynce zrobiło się nudno i smutno, ale inne dzieci nadal nie chciały się z nią bawić. Było im bez niej wesoło –– nikt nie kaprysił i się nie wyzłośliwiał, wszyscy zgodnie się bawili ze sobą. Wtedy dziewczynka postanowiła się z nimi pogodzić. Podeszła do nich raz i drugi na podwórku, ale nikt nie chciał mieć z nią do czynienia. –– Do czego nam jesteś potrzebna? Zaraz znów zaczniesz nam dokuczać! –– mówiły jej dzieci. Dziewczynka zaczęła płakać, ale łzy nie pomagały –– trzeba było szybko coś wymyślić. Pewnego dnia dziewczynka przebrała się w kostium super bohaterki i wyszła do dzieci na podwórko. W tym stroju nikt jej nie rozpoznał i sami zaproponowali zabawę. Dziewczynka chętnie się zgodziła, ale postanowiła na razie niczym się nie zdradzać.