Jasne ciepło
Ciemno. Ciepło. Spokojnie...
Dzisiaj miała rozpocząć swoją podróż ku światłu, pozostawiając za sobą znajome, ale ciasne, bezpieczne miejsce. Strach przed nieznanym paraliżował jej kruchą łodyżkę, ale w głębi serca czuła pewność: nie ma już odwrotu.
Ledwo wychyliwszy się spod ziemi, różyczka rozejrzała się i przeraziła — wokół nie było nikogo, ani krzaczka, ani trawki. W pobliżu leżały tylko kamienie i grudki ziemi. A ona tak bardzo chciała zobaczyć choć jedną żywą duszę!
— Jak się tu znalazłam? — zastanawiała się głośno różyczka. — Dlaczego nie ma tu nikogo? Jak tu jasno, ale też zimno!
Świadomość otaczającej ją pustki sprawiła, że zaczęła płakać. Tak bardzo chciała, żeby w tej chwili ktoś ją objął i mocno przytulił!
Różyczka nie wiedziała, jak długo płakała, aż poczuła czyjś dotyk. Podnosząc swój pączek ku niebu, rozejrzała się uważnie dokoła.
— Cześć! — zawołał mały puszek, delikatnie gładząc jej płatki.
— Cześć! — powiedziała zaskoczona różyczka, ale w duchu się ucieszyła. — A ja myślałam, że jestem tu zupełnie sama.
— Dlatego płakałaś?
— Tak. Dokoła tak pusto. Czułam się bardzo samotna.
— Droga różyczko, jeśli przyszłaś na ten świat, to już nie jesteś sama! Spójrz, jak słońce się do ciebie uśmiecha. Cieszy się z twoich narodzin i otacza cię swoimi ciepłymi promieniami. A tam macha do nas chmurka! Zobacz, jakie zabawne miny robi, próbując cię rozśmieszyć.
Różyczka uśmiechnęła się, po raz pierwszy czując ciepło i troskę otaczającego ją świata. Ostrożnie dotknęła zielonym listkiem puszku i powiedziała:
— Jesteś jak mały, leciutki jeżyk. Ale jaki ciepły i przyjemny jest dotyk twoich delikatnych igiełek. To niesamowite. Dziękuję!
Puszek ponownie czule pogłaskał różę. Tak bardzo chciał podarować jej jeszcze więcej ciepła i radości.
— Chcesz, żebym opowiedział ci bajkę?
— A znasz jakieś bajki? — zdziwiła się różyczka.
— Oczywiście! — wykrzyknął puszek. — Przecież dużo podróżowałem po świecie i słyszałem różne niezwykłe historie.
Różyczka uśmiechnęła się, zamknęła oczka i uważnie słuchała bajki.
Z dnia na dzień dorastała i stawała się coraz piękniejsza. Ale nie przestawała cieszyć się z wizyt puszka. Kiedy ten przylatywał do niej, bawiła się i rozmawiała z nim. W tych chwilach świat stawał się jeszcze cieplejszy i szczęśliwszy.
Pewnego dnia róża obudziła się i westchnęła z zachwytu. Wokół niej wyrosła trawa, latały motyle i inne owady, a niedaleko znajdował się puszek, który z uśmiechem obserwował to, co się dzieje.
— Jesteś otoczona pięknem, które sama stworzyłaś. Wcześniej nie było tu ani źdźbła trawy, a teraz jest cały trawnik! — wykrzyknął puszek.
— Po prostu przekonałeś mnie, że nie jestem sama na tym świecie. I jestem ci za to wdzięczna! — odpowiedziała róża.
— Przez cały ten czas obdarzałaś świat swoim ciepłem, a on odwdzięczył ci się tym samym.
— Ty jako pierwszy obdarzyłeś mnie swoją troską — powiedziała róża z uśmiechem i wyciągnęła do niego listek.
— Pomogłem ci tylko dostrzec troskliwość otaczającego cię świata — odpowiedział puszek, delikatnie dotykając swoimi leciutkimi igiełkami pięknego kwiatu.
Tej nocy róża nie mogła zasnąć. Patrzyła na rozgwieżdżone niebo i podziwiała jego czystość. Nawet w nocy róża wyraźnie widziała światło płynące z nieba.
Nagle jedna z małych gwiazdek uśmiechnęła się do niej i szepnęła:
— Pamiętaj: nie jesteś sama na tym świecie, nawet jeśli kiedyś poczujesz się samotna...
Jasno. Ciepło. Radośnie...
Pytania do bajki rozwijające inteligencję emocjonalną dziecka:
- Dlaczego na początku bajki różyczka płakała?
- Kto i w jaki sposób zdołał jej pomóc?
- Jak rozumiesz wyrażenie: „Jeśli przyszłaś na ten świat, to nie jesteś już sama”?
- Jak myślisz, dlaczego pod koniec bajki przestrzeń wokół róży uległa przemianie?
- Opisz własnymi słowami, jak zakończyła się bajka. Jakie emocje były w tej historii na początku, a jakie na końcu?
Odkryj wszystkie tajemnice naszego magicznego lasu!
Biblioteka autorskich bajek „Żywe Bajki” już na Ciebie czeka!
Setki wartościowych historii wspierających rozwój dzieci.
Zobacz nasze ABONAMENTY – mile Cię zaskoczą.
Podaruj dzieciom radość, zabawę i prawdziwe wartości!
Не бійся темряви
0:00
0:00
Oceń bajkę i odbierz kolorowankę w prezencie