Jasne ciepło

5,0
1602

Ciemno. Ciepło. Spokojnie...

Dzisiaj miała rozpocząć swoją podróż ku światłu, pozostawiając za sobą znajome, ale ciasne, bezpieczne miejsce. Strach przed nieznanym paraliżował jej kruchą łodyżkę, ale w głębi serca czuła pewność: nie ma już odwrotu.

Ledwo wychyliwszy się spod ziemi, różyczka rozejrzała się i przeraziła — wokół nie było nikogo, ani krzaczka, ani trawki. W pobliżu leżały tylko kamienie i grudki ziemi. A ona tak bardzo chciała zobaczyć choć jedną żywą duszę!

svitle-teplo-1

— Jak się tu znalazłam? — zastanawiała się głośno różyczka. — Dlaczego nie ma tu nikogo? Jak tu jasno, ale też zimno!

Świadomość otaczającej ją pustki sprawiła, że zaczęła płakać. Tak bardzo chciała, żeby w tej chwili ktoś ją objął i mocno przytulił!

Różyczka nie wiedziała, jak długo płakała, aż poczuła czyjś dotyk. Podnosząc swój pączek ku niebu, rozejrzała się uważnie dokoła.

— Cześć! — zawołał mały puszek, delikatnie gładząc jej płatki.

— Cześć! — powiedziała zaskoczona różyczka, ale w duchu się ucieszyła. — A ja myślałam, że jestem tu zupełnie sama.

— Dlatego płakałaś?

— Tak. Dokoła tak pusto. Czułam się bardzo samotna.

— Droga różyczko, jeśli przyszłaś na ten świat, to już nie jesteś sama! Spójrz, jak słońce się do ciebie uśmiecha. Cieszy się z twoich narodzin i otacza cię swoimi ciepłymi promieniami. A tam macha do nas chmurka! Zobacz, jakie zabawne miny robi, próbując cię rozśmieszyć.

svitle-teplo-2

Różyczka uśmiechnęła się, po raz pierwszy czując ciepło i troskę otaczającego ją świata. Ostrożnie dotknęła zielonym listkiem puszku i powiedziała:

— Jesteś jak mały, leciutki jeżyk. Ale jaki ciepły i przyjemny jest dotyk twoich delikatnych igiełek. To niesamowite. Dziękuję!

Puszek ponownie czule pogłaskał różę. Tak bardzo chciał podarować jej jeszcze więcej ciepła i radości.

— Chcesz, żebym opowiedział ci bajkę?

— A znasz jakieś bajki? — zdziwiła się różyczka.

— Oczywiście! — wykrzyknął puszek. — Przecież dużo podróżowałem po świecie i słyszałem różne niezwykłe historie.

Różyczka uśmiechnęła się, zamknęła oczka i uważnie słuchała bajki.

Z dnia na dzień dorastała i stawała się coraz piękniejsza. Ale nie przestawała cieszyć się z wizyt puszka. Kiedy ten przylatywał do niej, bawiła się i rozmawiała z nim. W tych chwilach świat stawał się jeszcze cieplejszy i szczęśliwszy.

Pewnego dnia róża obudziła się i westchnęła z zachwytu. Wokół niej wyrosła trawa, latały motyle i inne owady, a niedaleko znajdował się puszek, który z uśmiechem obserwował to, co się dzieje.

svitle-teplo-3

— Jesteś otoczona pięknem, które sama stworzyłaś. Wcześniej nie było tu ani źdźbła trawy, a teraz jest cały trawnik! — wykrzyknął puszek.

— Po prostu przekonałeś mnie, że nie jestem sama na tym świecie. I jestem ci za to wdzięczna! — odpowiedziała róża.

— Przez cały ten czas obdarzałaś świat swoim ciepłem, a on odwdzięczył ci się tym samym.

— Ty jako pierwszy obdarzyłeś mnie swoją troską — powiedziała róża z uśmiechem i wyciągnęła do niego listek.

— Pomogłem ci tylko dostrzec troskliwość otaczającego cię świata — odpowiedział puszek, delikatnie dotykając swoimi leciutkimi igiełkami pięknego kwiatu.

Tej nocy róża nie mogła zasnąć. Patrzyła na rozgwieżdżone niebo i podziwiała jego czystość. Nawet w nocy róża wyraźnie widziała światło płynące z nieba.

svitle-teplo-4

Nagle jedna z małych gwiazdek uśmiechnęła się do niej i szepnęła:

— Pamiętaj: nie jesteś sama na tym świecie, nawet jeśli kiedyś poczujesz się samotna...

Jasno. Ciepło. Radośnie...

Pytania do bajki rozwijające inteligencję emocjonalną dziecka:
  1. Dlaczego na początku bajki różyczka płakała?
  2. Kto i w jaki sposób zdołał jej pomóc?
  3. Jak rozumiesz wyrażenie: „Jeśli przyszłaś na ten świat, to nie jesteś już sama”?
  4. Jak myślisz, dlaczego pod koniec bajki przestrzeń wokół róży uległa przemianie?
  5. Opisz własnymi słowami, jak zakończyła się bajka. Jakie emocje były w tej historii na początku, a jakie na końcu?
wooden bg
svitle-teplo-5
wooden bg
svitle-teplo-6
wooden bg
svitle-teplo-3

Odkryj wszystkie tajemnice naszego magicznego lasu!

Biblioteka autorskich bajek „Żywe Bajki” już na Ciebie czeka!
Setki wartościowych historii wspierających rozwój dzieci.
Zobacz nasze ABONAMENTY – mile Cię zaskoczą.
Podaruj dzieciom radość, zabawę i prawdziwe wartości!

Background

Не бійся темряви

0:00

0:00

  • 5–7 lat
  • 7–9 lat
  • 9+ lat
  • Dla chłopca
  • Dla dziewczynki
  • emocje
  • strachy i lęki
  • samoocena
  • wood
    owl
    fairy
    paper

    Oceń bajkę i odbierz kolorowankę w prezencie

    Dziękujemy za ocenę

    Średnia ocena bajki 5,0

    book

    Pobierz kolorowankę

    Pliki cookie

    Używamy plików cookie, aby ulepszyć działanie serwisu. Klikając „Akceptuj wszystkie”, wyrażasz zgodę na przetwarzanie plików cookie zgodnie z polityką prywatności

    Background
    Background