Idealny początek

Do nadejścia Jesieni pozostały dwa dni, a ona coraz bardziej się niepokoiła. To dlatego, że chciała, by wszystko było idealnie. Tak, żeby wszyscy nie tylko od razu zrozumieli, że przyszła jesień, ale także cieszyli się z jej nadejścia. „Jaką by tu niespodziankę zrobić ludziom? ― rozmyślała. ― Czym ich ucieszyć?” Ale nic nie wymyśliła, więc poprosiła Lato, żeby zatrzymało się jeszcze na trochę. ― Lato, co ci szkodzi pobyć na Ziemi jeszcze troszeczkę? A ja tymczasem wymyślę coś efektownego. ― Dobrze. Zatrzymam się na kilka dni, żaden problem ― odpowiedziało Lato. Minął jeden dzień, drugi i trzeci… Potem z kilku dni zrobił się miesiąc, a Jesień dalej siedziała i myślała, i ciągle prosiła Lato o przesunięcie terminu. ― Mam już dość! ― zawołało w końcu Lato. ― Zmęczyłom się i chcę odpocząć! ― Daj mi jeszcze jeden dzień ― poprosiła Jesień. ― Moje wejście musi być idealne! ― No dobrze ― odparło Lato. ― Ale jutro już musisz koniecznie przyjść. Jednak następnego dnia Jesień znów nie przyszła. Wówczas Lato poszło do Zimy z prośbą, żeby ona je zastąpiła.