Gwiazdka z nieba

Kto z nas nie marzył w dzieciństwie o sięgnięciu do gwiazd na niebie? Romek również o tym marzył, patrząc smutno na ptaki. „One latają tak wysoko, tuż obok gwiazd. Pewnie codziennie się z nimi witają” — myślał nasz bohater. Pewnego wieczoru na parapecie Romka usiadł mały ptaszek. — Dlaczego jesteś smutny, chłopczyku? — zapytał niespodziewanie. — Jak mogę nie być smutny, ptaszku? Nie mogę dosięgnąć gwiazd — odpowiedział Romek. — E tam, gwiazdy! Po co ci one? — Nie wiem, ale bardzo chciałbym potrzymać je w rękach. A ty, kiedy przelatujesz obok nich, nie chcesz ich dotknąć? — Po co? — odpowiedział ptaszek. — Wystarczy mi, że na nie patrzę! — A mógłbyś dla mnie zdobyć chociaż jedną gwiazdkę? — No dobrze, spróbuję. I po tych słowach ptaszek poleciał wysoko-wysoko w niebo... i wrócił z niczym. — Przepraszam, nie udało mi się do nich dotrzeć. Widocznie nie są tak blisko, jak nam się wydaje — powiedział ptaszek. — Musisz pójść do kosmonautów. Oni latają do gwiazd, wiem to na pewno!