Balonik

Był sobie balonik, który marzył o zobaczeniu morza. Zaprzyjaźnione ptaszki mówiły mu, że jest bardzo podobny do morza, ponieważ ma jasnoniebieski kolor. Pewnego dnia balonik postanowił spełnić swoje marzenie i wyruszył w podróż nad morze. Leciał bez przerwy przez kilka dni i zmęczony postanowił odpocząć na drzewie. Przywiązał się do gałązki, przespał się, a kiedy ponownie postanowił wyruszyć w drogę, zdał sobie sprawę, że nie może się odwiązać. Balonik zaczął płakać. W tym momencie obok niego przeleciał ptaszek. ― Dlaczego płaczesz? ― zapytał go. ― Bardzo chcę dostać się nad morze, ale teraz pewnie nigdy tam nie dotrę, bo sznurek się zasupłał i nie mogę odlecieć ― odpowiedział balonik, ocierając łzy. ― Rozumiem, że jesteś smutny. Ale nie warto rezygnować z marzeń z tego powodu ― odpowiedział mu ptaszek. ― Zamiast siedzieć i płakać, możesz wymyślić, jak rozwiązać ten problem. Na przykład możesz poprosić mnie o pomoc lub spróbować jeszcze raz samodzielnie uwolnić się od gałązki. Jeśli będziesz tylko płakać, sznurek sam się nie odwiąże i zostaniesz tutaj. Balonik posłuchał rady ptaszka i poprosił: ― Ptaszku, pomóż mi, proszę, odwiązać się od drzewa. Ptaszek usiadł na gałęzi i dziobkiem rozplątał zaciśnięty supełek. Balonik podziękował i poleciał dalej. Teraz czuł się jeszcze silniejszy i bardziej swobodny niż wcześniej. Kiedy zobaczył morze, był zachwycony.